Blog

Być

Diamenty, bogactwa, samochody, domy czy jachty bledną wobec cudów świata. I choć chciałabym nieustannie się nim zachwycać, wiem, że nie sposób odkryć go w całości w ciągu plus minus 702 720 godzin, czyli 29 280 dni naszego życia.

Prezent

Widuję ją często. Małą dziewczynkę z warkoczykami.

Gdy mijam ją w drodze do rodziców, uśmiecha się do mnie delikatnie. Czasem mam wrażenie, że dostrzegam ją w tłumie ludzi, którzy zawsze się gdzieś spieszą — jakby za chwilę miał skończyć się świat.

Boję się

Lęk towarzyszy mi od dawna — właściwie od pokoleń. Mam poczucie, że odziedziczyłam go po swojej mamie, babci i prababci. Każda z nich nosiła w sobie ogrom niepokoju, który potrafił urastać do niebotycznych, wręcz apokaliptycznych rozmiarów.

Zachwyty

Czytam i oczom nie wierzę a mój mózg nie radzi sobie z przyswajaniem informacji wrzucanych na Facebooka czy inne media społecznościowe.

Czy to znaczy, że jestem „niepełnosprawna intelektualnie”?

Kolekcja

W moim domu znajduje się mnóstwo — jak mawia mój małżonek — pierdoletów.

Od aniołów, łapaczy snów, muszli pełnych szumu morza, magnesów przypominających o miejscach naszych podróży, po zdjęcia, które zapisały wspomnienia, i książki, cicho szepczące opowieści.

Szepty

„Widziałaś, jak się ubrała?”, „Ależ się postarzał…”, „Znów nie przyszli…”.

Szepty nie milkną w miastach zmarłych.

Każdy ma coś do powiedzenia – komentarze cisną się na usta, słowa odbijają się echem od granitowych nagrobków.

Bicie serca

Czasem dzieje się tak, że dotyka cię niepokój, tak wielki jak bezkres oceanu.

Pęcznieje w tobie, rozpycha się, zwołuje rozczarowanie, słabość, zazdrość, złość i żal, by siały w tobie wątpliwości.

Jajo

Nie, to nie będzie tekst o znoszeniu jaj.

Choć przyznaję, że gdyby były złote, z pewnością zasiadłabym do ich wysiadywania z największą starannością.

Będzie za to o czymś zupełnie innym.

Krzątanina

Słowa zalegają w każdym kącie mojego domu. Potykam się o nie, krzątam między nimi i próbuję je trochę ogarnąć.

Najczęściej układam z nich zdania, które wyrzucam z siebie podczas rozmów.

Siła miłości

Patrzę na zdjęcia seniorów trzymających się za ręce i nieustannie zachwycam się sielankową wizją życia, które – jak sobie wyobrażam – czeka mnie na emeryturze. Przeglądam strony Domów Seniora i z ulgą odnotowuję, że ktoś zajmie się mną tam w sposób holistyczny, zapewniając godne dożycie.