Wpisy z 2025 roku

teraz

może warto

być teraz

bo wczoraj

już było

a jutra

może nie być

Głód

Jestem głodna.

Ale nie brakuje mi pożywienia. Jem aż nadto. Można nawet powiedzieć, że jestem syta – bo moje ciało obudowałam warstwami, które mają chronić mnie przed niebezpieczeństwami.

Sieć

Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że powiedzenie słowa „nie” to rzecz banalnie prosta. Cóż może być w tym trudnego? Trzy litery alfabetu – krótka i zdecydowana forma, która teoretycznie szybko pozwala zakończyć niechcianą rozmowę, odmówić spotkania czy wyjazdu.

Goodbye

Nadchodzi zawsze nieoczekiwanie. Nie wysyła zapowiedzi, nie stuka cicho, tylko nagle głośno puka do drzwi. I wiesz, że musisz otworzyć. Bo przed nią nie ma kryjówek, żadnej zasuwy od środka.

Żeby tylko

Lat przybywa, a rozumu jakby nie.

Z każdej strony słyszę: zadbaj o siebie, zatroszcz się o małą dziewczynkę w środku, przytul lęki i strachy, przebacz, oddaj to, co nie jest twoje, nie dźwigaj losów całego świata.

Koleżanka

Nie zaprzyjaźnimy się. Jest drażniąca. Spada jak grom z jasnego nieba, zakłóca spokój, przeszkadza mi i działa wbrew moim oczekiwaniom. Pani Irytacja.

Niby przypomina alarm, który ostrzega, że coś się dzieje – ale nie robi tego zbyt subtelnie.

Rollercoaster

No i cóż napisać, kiedy myśli gonią po głowie z prędkością światła, zderzając się ze sobą, plącząc i wirując, jakby urządziły sobie całodobowy maraton. Trudno wtedy poskładać je w słowa, a te – w zdania.

Nieuleczalna

Bardzo bym chciała, żeby to rozum zwyciężał w starciach z moim sercem. Żeby był chłodny, logiczny, skuteczny. Ale niestety – z pewnym smutkiem muszę przyznać, że to właśnie czucie niezmiennie wychodzi z tych bitew jako zwycięzca.

Kto? Co? Mama

W tym jednym słowie zawiera się cały świat. Bez niej nie byłoby mnie, ciebie, jej, jego, nas, was, ich. Mama to most ze światem – pierwsze słowo, pierwszy dotyk, pierwsze spojrzenie.

Z prochu

powstałeś i w proch się obrócisz.

Księga Rodzaju nie pozostawia złudzeń – jeśliśmy stworzeni z materii ziemskiej, wcześniej czy później wrócimy do natury.

To zdanie przypomina nam o nieuniknionej prawdzie: jesteśmy śmiertelni.